BRUSSEL (KerkNet) – Door de wereldwijde recessie steeg het aantal Europeanen in armoede tot 85 miljoen. Vele anderen worden bedreigd door armoede en dreigen bij de minste tegenslag in armoede te vervallen.

“Het is een schande dat er nog steeds armoede bestaat in Europa”, verklaarden tachtig afgevaardigden van Europese Caritasafdelingen, tijdens een eerste Europees Congres in Madrid over armoede en sociale uitsluiting. De Caritasafgevaardigden roepen Europese politici op tot maatregelen om de gevolgen van de armoede terug te dringen. “Het streven naar sociale rechtvaardigheid en de strijd tegen armoede moeten de hoeksteen vormen van een Europees beleid tegen armoede.”

Caritas Europa lanceerde via haar nationale afdelingen eerder al een petitiecampagne in het kader van zijn ‘zero-armoedecampagne’. Caritas wil Europeanen daarmee massaal mobiliseren om het schandaal van de armoede uit de wereld te helpen. De organisatie hoopt 1 miljoen handtekeningen te verzamelen voor zijn petitie. Als 1 miljoen burgers uit verschillende lidstaten een bepaald voorstel ondertekenen, dan is de Europese Commissie volgens het ‘Verdrag van Lissabon’ verplicht zich daarover te buigen.

(Kerknet)

2010 is het “Europees Jaar van de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting”. Vlaams minister van Armoedebestrijding, Ingrid Lieten, wil in dit Europees Armoedejaar vooral aandacht besteden aan de situatie van kinderen in armoede.

Vlaams minister Ingrid Lieten en de kinderrechtencommissaris Bruno Vanobbergen stelden vandaag 22juni 2010 het rapport ‘Visie en voorstellen vanuit een kinderrechtenperspectief’ voor. “Kinderarmoede kan gezien worden als een uitvergroting van het armoedeprobleem. Niet omdat het per definitie erger is dan armoede bij volwassenen, maar wel omdat het de aandacht van het beleid noodzakelijk maakt”, zo stelt het rapport.

In Vlaanderen leeft 11,3% van de kinderen onder de armoedegrens. Armoede is een onrecht voor iedereen, maar zeker voor kinderen. Armoede heeft een negatieve invloed op hun toekomstmogelijkheden. Armoede bij kinderen roept vaak meer solidariteit op dan bij volwassenen. Zeker nu het individuele schuldmodel sterk in opmars is en steeds meer mensen vinden dat wie in armoede leeft te lui is om te werken.

Uit het rapport blijkt ook dat Vlaanderen de vijfde slechtste score van Europa heeft als het over het aantal kinderen in armoede gaat. Minister Ingrid Lieten: “Het is mijn ambitie om tegen 2020 tot de top vijf van Europa te behoren in de strijd tegen kinderarmoede. In het Vlaams Actieplan Armoedebestrijding, dat binnenkort gefinaliseerd wordt, zal dan ook een specifiek onderdeel aan de problematiek van kinderarmoede gewijd worden.”

(Belga) Tijdens haar laatste actiemoment voor de zomer heeft StopArmoede.Nu aandacht gevraagd voor ex-gevangenen en armoede. Volgens het actieplatform kan het lokaal sociaal beleid heel concrete maatregelen nemen op dit vlak.

“Mensen die de gevangenis verlaten, komen terug in onze samenleving. Ze moeten vaak opnieuw van nul af aan beginnen en hebben het allerminst gemakkelijk in hun zoektocht naar woonst en werk. Velen onder hen geraken dan ook in de armoede verzeild”, sprak Yves Bocklant van Filet Divers en Bond Zonder Naam een vijftigtal aanwezigen toe.

Volgens het actieplatform zou een joint-venture tussen Justitie en het Antwerps lokaal sociaal beleid in dit kader taboedoorbrekende projecten kunnen uitwerken. Voorts vragen ze ook overgangshuizen die de integratie en nazorg van ex-gevangen verruimen. “Ook toegang tot een installatiepremie van het OCMW kan vele ex-gevangen helpen om een grote stap in de goede richting te zetten.

Net als het meer investeren in herstelprojecten vanuit de gevangenis, zodat de verbinding van de gevangene met de samenleving en zijn sociaal netwerk opnieuw kan groeien. Tot slot roepen we ook op om de kosten voor opstart en opvolging van budgetbegeleiding, waar veel ex-gevangen verplicht onder vallen, niet door te rekenen aan de cliënt. Dat maakt hun schuldenberg vaak alleen maar groter”, besluit Bocklant.

(Belga) De volgende regering moet van armoedebestrijding een topprioriteit maken. Dat is de rode draad in het verkiezingsmemorandum van Decenniumdoelen 2017, een samenwerkingsplatform van onder meer vakbonden en welzijnsorganisaties.

“We vragen dat de volgende regering absolute voorrang geeft aan een beleid waarbij (het risico op) armoede en bestaansonzekerheid doorgedreven aandacht krijgen”, zo staat te lezen in het memorandum. Concreet vragen de organisaties de invoering van een armoedetoets. Die toets moet de overheid in staat stellen na te gaan welk effect een maatregel heeft voor mensen die in armoede leven.

Het samenwerkingsplatform dringt ook aan op een betaalbare en toegankelijke gezondheidszorg. Een van de manieren om zorg laagdrempelig te houden, is het gebruik van de derdebetalersregeling in de eerstelijnszorg. Daarbij betaalt de patiënt enkel het remgeld, terwijl het deel ten laste van de verplichte ziekteverzekering rechtstreeks wordt vereffend met het ziekenfonds.

De organisaties herhalen ook hun pleidooi voor de verhoging van de minimumuitkeringen tot minstens aan de Europese armoedegrens. Dat zou 1,25 miljard euro kosten. Opvallend is dat de organisaties ook vragen dat er minder eenzijdig wordt gefocust op activering. “Door een te sterk en eenzijdig beleid van activering worden mensen vaak gesanctioneerd. Zo kan een potentieel sterk armoedebestrijdend instrument net een factor worden die mensen in armoede duwt”, luidt het.

Vorig jaar werden 38.791 zaken van partnergeweld geregistreerd, een verdubbeling in tien jaar tijd. Het aantal aangiftes van ‘geweld tegen afstammelingen’ – lees: kinderen – liep op van 1.441 in 2000 tot 3.297 in 2009. Enkel het aantal geregistreerde gevallen van seksueel misbruik van kinderen daalt in vergelijking met tien jaar geleden. Dat blijkt uit cijfermateriaal van de federale politie.

Bijna 39.000 aangiftes van partnergeweld en 3.300 van geweld tegen kinderen liepen vorig jaar binnen bij de federale politie. Een opmerkelijke stijging. “Geweld is steeds minder aanvaard, dus stappen slachtoffers sneller naar de politie”, zegt Anne Groenen, psychologe en gespecialiseerd in partnergeweld, in de krant.

Volgens Groenen is armoede een bron van permanente stress. “De financiële problemen wegen op de relatie tussen partners onderling en tussen kinderen en hun ouders”, zegt de psychologe.

Of er ook sprake is van een reële stijging van huiselijk geweld, kunnen Groenen noch Astrid Kaisin, woordvoerder van de federale politie, bevestigen. “Daarvoor wordt het afwachten tot de welzijnscentra hun cijfers bekendmaken”, zegt Groenen. “Maar het is aannemelijk dat er omwille van toegenomen armoede wel degelijk meer geweld is.”

Straks, op zondag 13 juni, moeten we een nieuw federaal (Belgisch) Parlement gaan kiezen. Dat is het hoogste machtsorgaan in ons land. Velen lijken te denken dat het bij die verkiezingen maar om één ding kan gaan: de splitsing of het voortbestaan van dit land.

Vele mensen die direkt bij de armoede-problematiek betrokken zijn vinden echter dat er andere en belangrijker problemen bestaan in België. Zo ook de vrijwilligers van de christelijke Sint-Egidius-gemeenschap. In Antwerpen zijn die vooral bekend van hun daklozen-restaurant “Kamiano”. In de krant De Standaard leggen ze uit waar het volgens hen om gaat.

Bang zijn ze niet bij de Egidiusgemeenschap – gelovigen verliezen nooit de moed – maar bezorgd, dat wel. Over de toekomst van het land, maar veel meer nog over de vergrijzing, armoede en sociale ongelijkheid. Thema’s waarmee ze als vrijwilligers elke dag worden geconfronteerd.

Lees hier meer

StopArmoede.Nu is een initiatief van armoedeverenigingen en sociale organisaties: Fillet Divers/Bond Zonder Naam, Welzijnszorg, Samenlevingsopbouw, Protestants Sociaal Centrum, Antwerps Platform Generatiearmen, De8 en ACW.

De organisaties wilden deze keer aandacht geven aan kinderen in armoede. ‘Kinderen zijn mee slachtoffer van armoede. Hun toekomst wordt beïnvloed doordat ze in hun jeugd veel minder kansen krijgen’, klinkt het.

De actievoerders verzamelen maandelijks, op het moment dat de gemeenteraad vergadert. Ze vragen de gemeenteraad dit keer om drie concrete acties: toegankelijke opvoedingsondersteuning voor mensen in armoede, die laagdrempelig en vrijblijvend is; aandacht voor de jongerenwerkingen, en het recht op een school in de buurt voor elk kind.

Via de link: de originele bijdrage (MET SLIDESHOW) van Lieve Van den Bulck in het Nieuwsblad (editie Antwerpen Stad)

28/05/2010 – 12:05 – Vlaams Netwerk Armoede voert actie bij Vlaamse regering: (Belga) Het Vlaams Netwerk van verenigingen waar armen het woord nemen (Netwerk Armoede) heeft vrijdag actiegevoerd voor het kabinet van Vlaams minister-president Kris Peeters, waar de ministerraad plaatshad. Een delegatie overhandigde een pamflet met eisen aan de voltallige Vlaamse regering.

Een jaar na het aantreden van de Vlaamse regering herinnert het Netwerk de meerderheidspartijen aan hun belofte om van armoedebestrijding een topprioriteit te maken. “Het is een schande dat in één van de meest welvarende regio’s van Europa 800.000 mensen in armoede moeten leven”, hekelt de organisatie.

Enkele tientallen actievoerders zakten vrijdagochtend af naar het Martelaarsplein, waar op dat moment de ministerraad aan de gang was. Die werd deze keer voorgezeten door viceminister-president Ingrid Lieten, omdat de minister-president op missie is in Shanghai. Een delegatie van armen werd ontvangen door vertegenwoordigers van Peeters. Het Netwerk Armoede vraagt concrete maatregelen, met een duidelijke timing en een duidelijk budget en doet zelf een aantal voorstellen. Zo moeten er financiële stimulansen komen voor nieuwe wijkgezondheidscentra en om de bestaande te versterken.

Het Netwerk dringt onder meer ook aan op een substantiële huursubsidie voor mensen uit de laagste inkomensgroepen, een verdubbeling van het aantal jobs in buurtontwikkelingsdiensten en een gegarandeerde minimumlevering van gas, water en elektriciteit. Het kabinet van Peeters beloofde rekening te zullen houden met de aandachtspunten. Mogelijk volgt er later nog een gesprek met de minister-president zelf. De actievoerders trokken ook nog naar het kabinet van viceminister-president Ingrid Lieten, bevoegd voor armoedebestrijding, om hun eisen af te leveren.

BRUSSEL – De organisatie Toontje helpt armen uit de buurt en betrekt hen in de projecten. Welzijnszorg bekroont die inspanningen.

‘We proberen armen hun eigenwaarde terug te geven door te luisteren naar waar ze goed in zijn’, zegt Myriam De Bremme, voorzitter van onze zusterorganisatie vzw Toontje. ‘Iemand die vroeger in een restaurant heeft gewerkt, kan ons dat komen tonen en helpen wanneer we iets koken voor de buurt. Of we stellen een “sneeuwruimer” aan. Armoede is niet enkel een gebrek aan kleren of voedsel. Het is ook het mankeren van een netwerk, dat je helpt duidelijk te maken wie je bent.’

De 54 vrijwilligers van Toontje, dat achttien jaar geleden vlak bij de Sint-Antoniuskerk in de Gentse wijk Gentbrugge werd opgestart, proberen zoveel mogelijk personen met armoede-ervaring in hun werking te betrekken. Die klemtoon op betrokkenheid van de doelgroep, ‘emancipatorische kracht’ in het jargon, was het thema van de Prijs Armoede Uitsluiten van dit jaar. Welzijnszorg reikte de prijs voor de elfde keer uit.

Meer lezen kan hier …

BRUSSEL – Te weinig diensten beschikken over de nodige kennis of empathie om arme gezinnen te helpen.
Dat moet beter, vindt het Prinses Mathildefonds. Het was de prinses zelf die gisteren verzamelen blies in het Belle Vuemuseum in Brussel, vlak naast het koninklijk paleis. Ze riep er een honderdtal experts bijeen aan wie ze vroeg hoe de hulpverlening aan arme gezinnen met jonge kinderen kan verbeteren.

‘Wat een kind meemaakt in die eerste drie levensjaren, is bepalend voor de rest van zijn leven’, zo zei prinses Mathilde in haar openingstoespraak. ‘Uit studies blijkt dat kinderen van een jaar een ontwikkelingsachterstand hebben van gemiddeld één maand; bij kansarme allochtone gezinnen is dat twee maanden. Peuters uit een kansarm milieu kennen gemiddeld 400 woordjes, terwijl hun leeftijdsgenoten uit hoger opgeleide gezinnen er 1.200 kennen. Dat is een enorm verschil!’

De prinses wil met het naar haar genoemde fonds later dit jaar een oproep lanceren naar projecten die hulp verlenen aan gezinnen in armoede met jonge kinderen. Die projecten zullen ook werk moeten maken van een betere, meer inlevende hulpverlening. Want: ‘Professionals komen meestal zelf niet uit een kansarm milieu en spreken niet de taal van de armen.’

Aan de Arteveldehogeschool in Gent loopt een project dat daaraan probeert te verhelpen. Onder de noemer ‘Een buddy bij de wieg’ worden studenten vroedkunde en maatschappelijk werk er als coach toegewezen aan een gezin dat een kind verwacht. ‘Elke week bel ik met mijn gezin en om de twee weken ga ik er langs. Voor een babbel, om samen boodschappen te doen, straks ook om te helpen met de baby’, zegt studente An-Sofie Bonte. ‘Ik wil dat die mensen weten dat ik er ben voor hen, wat hun vraag ook is.’

De vraag kwam van de studenten zelf, zegt dokter en docente Annemarie Hoogewys. ‘Op hun stageplaatsen ervaren ze vaak dat kansarmen neerbuigend behandeld worden. Ze vroegen ons manieren om het anders te doen. Dit gaat om heel basale coaching, die de brug moet slaan tussen het gezin en de hulpverlening.’

In ons land maken 350.000 kinderen tussen 0 en 17 jaar deel uit van een gezin dat onder de armoedegrens leeft. Dat is bijna 17 procent van alle kinderen.

Bron: De Standaard