BRUSSEL – Te weinig diensten beschikken over de nodige kennis of empathie om arme gezinnen te helpen.
Dat moet beter, vindt het Prinses Mathildefonds. Het was de prinses zelf die gisteren verzamelen blies in het Belle Vuemuseum in Brussel, vlak naast het koninklijk paleis. Ze riep er een honderdtal experts bijeen aan wie ze vroeg hoe de hulpverlening aan arme gezinnen met jonge kinderen kan verbeteren.

‘Wat een kind meemaakt in die eerste drie levensjaren, is bepalend voor de rest van zijn leven’, zo zei prinses Mathilde in haar openingstoespraak. ‘Uit studies blijkt dat kinderen van een jaar een ontwikkelingsachterstand hebben van gemiddeld één maand; bij kansarme allochtone gezinnen is dat twee maanden. Peuters uit een kansarm milieu kennen gemiddeld 400 woordjes, terwijl hun leeftijdsgenoten uit hoger opgeleide gezinnen er 1.200 kennen. Dat is een enorm verschil!’

De prinses wil met het naar haar genoemde fonds later dit jaar een oproep lanceren naar projecten die hulp verlenen aan gezinnen in armoede met jonge kinderen. Die projecten zullen ook werk moeten maken van een betere, meer inlevende hulpverlening. Want: ‘Professionals komen meestal zelf niet uit een kansarm milieu en spreken niet de taal van de armen.’

Aan de Arteveldehogeschool in Gent loopt een project dat daaraan probeert te verhelpen. Onder de noemer ‘Een buddy bij de wieg’ worden studenten vroedkunde en maatschappelijk werk er als coach toegewezen aan een gezin dat een kind verwacht. ‘Elke week bel ik met mijn gezin en om de twee weken ga ik er langs. Voor een babbel, om samen boodschappen te doen, straks ook om te helpen met de baby’, zegt studente An-Sofie Bonte. ‘Ik wil dat die mensen weten dat ik er ben voor hen, wat hun vraag ook is.’

De vraag kwam van de studenten zelf, zegt dokter en docente Annemarie Hoogewys. ‘Op hun stageplaatsen ervaren ze vaak dat kansarmen neerbuigend behandeld worden. Ze vroegen ons manieren om het anders te doen. Dit gaat om heel basale coaching, die de brug moet slaan tussen het gezin en de hulpverlening.’

In ons land maken 350.000 kinderen tussen 0 en 17 jaar deel uit van een gezin dat onder de armoedegrens leeft. Dat is bijna 17 procent van alle kinderen.

Bron: De Standaard